වැස්ස සහ පසුතැවීම

අනෝරාවැහි ඇදහැලුණු ගොම්මනක
හිසකේ වත් නොපීරා හන්දියට ආවාට
මම අම්මාට බැන්නෙමි..
දෙපයට සෙරෙප්පුවත් නැතිවම හන්දියට දුවන් ආවේ,
ගෙරෙව්වොත් හයියෙන්, මං බයවෙන නිසා බව දැන දැනත්
මම අම්මාට බැන්නෙමි..
මෝසම් වැස්ස නොව
ඒ ඇදහැලුනේ
සදාතන මව්සෙනේදිය බව දන දැනත්
මම ඇයට බැන්නෙමි..

මේ කවිය ලියමින් හැඬුවෙමි...

0 comments:

Post a Comment

එන්න...

ඇස ගැටුණු , සිත ගැටුණු සොඳුරු දෑ විඳගන්න...

සොයන්න

ජීවිතය කවියක්..